Krople deszczu na ustach wyglądają nawet seksownie.

Przyciągają do odkrycia momentu, w którym się zaczynam.

I w którym mogłabym odejść.

W kontekście sytuacji odpowiedniej, Bambina uczyniła soczystą aluzję o podtekście seksualnym, co zakrawało na błąd stulecia.

Kolega: Oj Bambina, tylko jedno Ci chodzi po głowie... :)

Bambina : Czekolada ?

Jej nigdy za mało :)

Mając lat 13 i niewielkie pojęcie o gospodarce rynkowej, zastanawiałam się co ze mnie wyrośnie i czy efekt owy zostanie doceniony przez męską część społeczeństwa.

Mając lat 20 i kilka, cieszę się, że nie poznałam wtedy odpowiedzi na to pytanie.

Trzeszczenie w słuchawkach przenosi się do uszu. Szumi w głowie. Kocha - nie kocha. Prosty wybór, ze złudzeniem, że mógłby być inny, wybór ten owy.

Lubię się łudzić. Oznacza to jeszcze, że mam o sobie dobre mniemanie.

Błędnie.

Podobno jestem kłótliwa, arogancka, strachliwa i, co gorsza - dziecinna.

Nie umiem skończyć, co zaczęłam.

Nie umiem odważyć się na siebie.

Sporo wniosków jak na jedno Dziewczę uwięzione w labiryncie warszawskich kwadratów.

A ja jedynie lubie dobrą grę wstępną, zakończoną przytulaniem.

Idealna pogoda na wzajemną oralną eksplorację twarzy.

Na błyszczące w słońcu uda.

Na całkowicie letnie wydanie mnie.

Pomimo swojego wieku, nie rozpsztykał jeszcze bardzo prostej zasady bambinowego świata uczuć.

Świat staje się piękniejszy, a on zaczyna jedynie kilkoma szczegółami różnić się od Brada Pitta.

Kilka czułych słówek, koniecznie prawdziwych i niemal wymuszona bliskość.

Skutkują.

 - Dlaczego właściwie chcesz ze mną zamieszkać?

 - Bo Cie lubię.

ah.

Nie stać mnie dziś na nic lepszego niż szorty i wymuszony uśmiech.

Niż talerzyk kruchych ciasteczek.

Niż sezonowo zbyt drogie truskawki.

P: O! Czujesz, jak pada?

Ja : Nie.

P: Nie czujesz, jak pada?

Ja: Już nawet deszcze na mnie nie leci...